Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013

ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ «Ἂν ὑπάρχει ζωή, θέλω νὰ ζήσω» 100 ἐρωτήσεις καὶ ἀπαντήσεις περὶ πίστεως

Από: http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2013/12/100.html




Ὑπάρχει Θεός; Γιατί βαφτιζόμαστε μικροί: Τί θά λέγατε γιά τή θεωρία τῆς ἐξέλιξης; Ὑπάρχει κάτι πού νά ἀποδεικνύει τήν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ; Τί ἐννοεῖτε ἐμπιστοσύνη στό δρόμο τῆς Ἐκκλησίας; Γιατί δέν μποροῦμε νά τά καταλάβουμε ὅλα αὐτά; Τί ἐννοοῦμε ἁγιότητα; Ὑπάρχει ἐλπίδα; Ὑπάρχει γνήσια Ἐκκλησία; Πῶς εἶναι δυνατόν νά ἀναστηθεῖ ἕνας νεκρός; Τί θά πεῖ ἡ λέξη μυστήριο τοῦ Θεοῦ; Πῶς μπορῶ νά δώσω ζωή στή... ζωή μου; Τί θά πεῖ ἀπόκτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος; Γιατί τόσος πόνος;



Ἄρχισα νὰ γράφω στὸ Κάθισμα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, κοντὰ στὸν ἀρσανᾶ τῆς Σιμωνόπετρας. Τελείωσα ἀργότερα στὸ νησὶ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, στὴν Πάτμο, στὸ Κουβάρι. Καὶ οἱ δύο τόποι ἡσυχαστικοὶ καὶ ἐρημικοί. Σημεῖα προσευχῆς. Συνολικὰ χρειάστηκαν λίγες μόνο μέρες. Συντροφιά μου ὁ ἀρχοντικὸς μαθητὴς τῆς ἀγάπης. Ὁ εἰλικρινὰ ἀγαπῶν καὶ ὄντως ἠγαπημένος. Τὸ κείμενο δὲν μποροῦσε παρὰ νὰ εἶναι καρπὸς ἀγάπης καὶ ἡσυχίας· εἶναι καρπὸς ἐρήμου. Θὰ ἔλεγα καὶ προσευχῆς, ἀλλὰ φοβοῦμαι τὶς παρεξηγήσεις τῶν νοσηρῶν ὑπερβολῶν.
Τὰ ἐρωτήματα -ἐπέλεξα ἑκατὸ γιὰ νὰ εἶναι στρογγυλὸς ὁ ἀριθμὸς- καὶ ὁ διάλογος εἶναι ὅλα αὐθεντικά. Τὰ πρόσωπα εἶναι ἐπίσης ἀληθινά, ἂν καὶ μὲ διαφορετικὰ προφανῶς ὀνόματα. Ἡ συζήτηση δὲν ἦταν αὐτοτελής, ἀλλὰ ἀποτελεῖ μία σύνθεση μὲ ἐπιλογὴ ἐρωτημάτων. Ὅλα αὐτὰ ὅμως δὲν ἔχουν ἰδιαίτερη σημασία. Αὐτὸ ποὺ βαραίνει εἶναι μέσα ἀπὸ αὐτὰ νὰ φανεῖ αὐθεντικὰ ἡ ἀνθρώπινη φύση καὶ καθαρὰ τὸ πρόσωπο τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ. Δὲν ὑπάρχει τίποτα ποὺ νὰ ἀξίζει περισσότερο σὲ αὐτὴ τὴ ζωή.